De invloed van Zelda, Mario en Ryu op BeauDamian

September 29, 2014

De 21-jarige Nederlandse bassproducer BeauDamian gaat harder dan Captain Falcon. Hij tekende bij Sony/ATV en Doggtown Records, organiseert de Amsterdamse UK-bass avond Decoy en is part of the family van Orthogon Wolf & Wavefiles. Onlangs was hij in de Red Bull Studios Amsterdam om aan zijn tweede EP te werken. We spraken met hem over bass, twerken en 8/16-bit tunes. “Ik wil geen twerkmuziek maken”.

Je maakt samen met Boeboe, GANZ en Sub Yao onderdeel uit van het nieuwe record-label Doggtown, opgericht door Guerilla Speakerz als ‘aanklacht tegen de eenheidsworst’. De naam doet denken aan Lords of Dogtown, een film uit 2005, gebaseerd op het leven van een groep jonge getalenteerde skaters.
De naam is een ode aan de documentaire waar de film op gebaseerd is. Het gaat inderdaad over een groep jonge getalenteerde skaters die elkaar constant uitdagen en daardoor naar een next level pushen. Zo onderscheidden zij zich van de rest. Die mentaliteit hebben wij ook bij het maken en uitbrengen van onze muziek. Niet kijken naar wat het grote publiek en de grote labels willen, maar gewoon doen wat wij zelf voelen en elkaar daarin pushen. Twerken is bijvoorbeeld nu heel erg in, vooral bij de jeugd. Ik zelf heb er totaal niks mee en vind het best wel zonde dat de jeugd nu wordt opgevoed met dit soort muziekstijlen. Dan stel ik mezelf wel eens de vraag waar de ‘echte’ muzikaliteit nou gebleven is.

Net zoals de skaters in Dogtown beïnvloed werden door hun rauwe omgeving in L.A.’s ‘ghetto by the sea’, is de sound van het Amsterdamse platenlabel doorspekt van niche ghetto music invloeden van over de hele wereld. Is het de muziekstijl die jullie bindt of de mentaliteit?
We praten over gelijkwaardige dromen en doelen, delen dezelfde ideologie en indirect dus ook de mentaliteit. Dat is ook de reden waarom wij dit collectief zijn begonnen. Het individu versterken door middel van dit initiatief. De producers van Doggtown hebben ieder een authentieke muziekstijl, maar het valt wel allemaal onder het kopje Bass.

Trap lijkt in sommige vormen best wel veel op Bass, alleen heeft de commercie dit genre uitgemolken tot iets wat bij het begrip EDM hoort. Bass blijft in mijn optiek veel experimenteler, muzikaler en vaak toch toegankelijk. Maar ja, wat is Bass nou precies? Als je in je muziek de nadruk op zware basslines, diepe subs en aanwezige kickdrums legt, dan wordt het inderdaad Bass genoemd. Toch leg ik de nadruk niet vaak op basslines, maar op de progressie van een nummer, het narratief. Ik wil echt verhalen vertellen met mijn muziek.

Je eerste EP The Saga Begins heeft ook de structuur van een verhaal. Hoe is die opgebouwd?
Het gaat over de cyclus van het leven, verteld vanuit het perspectief van een Japans Manga-karakter. De eerste track gaat over de geboorte en de kinderjaren. Hier hoorje ook mijn liefde voor videogames en anime terug. De tweede track heet Amuru, wat Japans voor liefde is en veel lijkt op amour in het Frans. Van classic Super Smash Bro’s-samples naar Majora & Tokyo’s Keys’ dreamy pop met heavy Bass; de tracks worden steeds zwaarder.

De titel van de vijfde plaat ‘Soul Calibur’ is gebaseerd op de game zelf. Ik was op zoek naar goede Vocalchops die gewoon lekker ghetto klinken, maar die vond ik niet. Toen ik de game op mijn bureau zag liggen kon ik de track al helemaal uitstippelen in mijn hoofd. Forte Muller is de laatste track van mijn EP. Hier lag de nadruk vooral op het verslaan van de eindbaas bij het laatste level. Gewoon pure fire, een hoop kabaal en ellende. Later hoor je trippy psychedelische sounds, wat daarna weer oplost in een soort open einde voor Dainisho (第二章) oftewel ‘Het Tweede Hoofdstuk’.

Hoe beïnvloeden games je muziek?
Ik val vaak terug op akkoorden die bekend zijn uit Japanse pop en games. Dat doe ik onbewust, het past gewoon bij me. Het is ook nostalgie, ik ben echt een Nintendo-kid. Daardoor lijken mijn producties hier op. Het is ook een droom van mij om hetzelfde te bereiken: dat mijn tunes voor altijd blijven hangen bij gamende kinderen, zoals de composities/soundtracks van Koji Kondo.

Koji Kondo is een Japanse componist, die bekendheid verwierf door zijn muziek voor videogames van Nintendo. Uit zijn oeuvre zijn vooral de composities behorend bij videogames als Super Mario en The Legend of Zelda bekend. Hij is echt een voorbeeld voor mij. Mijn muziek is vooral ritmisch en toch ook wel toegankelijk voor de club, terwijl de composities van de Nintendo puur ondersteunend zijn voor de gameplay. Het is heel erg sferisch. De spanning wordt hierdoor opgebouwd en roepen visualisaties op, alsof je van A naar B loopt in een dungeon.

Wil je dan een nieuw genre neerzetten met jouw muziek?
Mensen die dicht bij me staan herkennen mijn producties meteen, dat is natuurlijk wat je wilt als producer slash componist. Ik wil zeker een sound creëren, maar ik ben niet de eerste die 8/16-bit verwerkt in Beats of Bass. Vooral Waveracer & Cosmo’s Midnight hebben een nieuw genre neergezet. Ik wil het eigenlijk niet zo betitelen, maar wordt door de luisteraar gecategoriseerd als ‘Future Bass’. Best wel grappig dat ook 8/16-bit zich ontwikkeld in de moderne muziek, want het bestaat echt al jaren. Blijkbaar kunnen veel mensen er gewoon geen genoeg van krijgen.

Twee jaar geleden dacht iedereen nog dat je profvoetballer zou worden.
Ja dat klopt, maar ik was te nieuwsgierig als het om muziek ging en kon me niet alleen op voetbal focussen, terwijl dat wel nodig was als ik ermee door wilde gaan. Ik hield van feestjes en experimenteerde in de late uurtjes op een gehackte Fruity Loops, terwijl ik eigenlijk mijn rust moest pakken voor de conditietesten. Dit resulteerde in veel blessures en een gebrek aan plezier in de voetballerij. Uiteindelijk lukte het me niet om te stoppen met muziek, maar wel met voetbal. Nu ligt mijn focus gewoon bij muziek. Ik ben 21, ik heb nog zeeën van tijd.”

Japan komt als thema vaak terug in je muziek. Zie je jezelf daar als artiest vestigen?
Ik had me dit jaar in willen schrijven voor de Red Bull Music Academy in Tokyo, maar dat heb ik niet gedaan. Daar baal ik wel van, want het was echt mijn ding geweest. Ik zou ook wel in Tokyo willen leven en daar iets willen betekenen. De muzikaliteit in Japan zit in een "heel ander level" dan in de Westerse wereld van EDM en Pop. Ik ben, net als bijna elke Indo of Molukker, door mijn ouders opgevoed met soul, jazz en funk.Zelfs bij Earth, Wind & Fire en Michael Jackson hoor ik Japanse elementen terug. Maar misschien komt dat gewoon doordat ik Japan hoog heb zitten. Anyways, Tokio zou zeker de future kunnen zijn voor mij.

8/16-bit Beats beminnaars kunnen nog verder in de materie duiken met dit lijstje favoriete gamemuziek anthems van BeauDamian:

The Legend Of Zelda
The Orcarina Of Time: Lost Woods, Song of Storms, Hyrule Field
Twilight Princess: Enter The Darkness

Super Smash Bro’s
Original: Bonus Game
Melee: Menu Theme
Brawl: Final Destination

Super Mario 64
Dire Dire Docks

Pokemon
Red & Blue: Opening Theme's

Donkey Kong
Country 2: K. Rool Returns

Street Fighter
Ryu’s Theme, Guile’s Theme.

PS1
Tekken
Driver

PS3    
Assassin’s Creed Revelation
Call Of Duty: Modern Warfare 2